7 - باقىماندن بر جنابت و حيض و نفاس تا اذان صبح مسأله 1 - اگر جنب عمداً تا اذان صبح غسل نكند ، و يا اگر وظيفهء او تيمم است عمداً تيمم ننمايد ، روزه‌اش باطل است . مسأله 2 - اگر در روزهء واجبى مثل روزهء ماه رمضان كه وقت آن معيّن است تا اذان صبح غسل نكند و تيمم هم ننمايد ، ولى از روى عمد نباشد روزه‌اش صحيح است . مسأله 3 - اگر شخص جنب فراموش كرد در ماه رمضان تا اذان صبح غسل كند و يك روز يا چند روز بعد متوجه شد ، اقوا آن است كه روزهء وى باطل است ، و بايد قضاى آن را به‌جا آورد ، و اگر بعد از چند روز يادش بيايد ، بايد روزهء هر چند روزى را كه يقين دارد جنب بوده قضا نمايد ، مثلًا اگر نمىداند سه روز جنب بوده يا چهار روز ، بايد روزهء سه روز را قضا كند . مسأله 4 - كسى كه در شب ماه رمضان وقت براى هيچ كدام از غسل و تيمم ندارد ، اگر خود را جنب كند روزه‌اش باطل است و قضا و كفاره بر او واجب مىشود ، ولى اگر براى تيمم وقت دارد چنانچه خود را جنب كند روزهء او صحيح است ، ولى معصيت كرده ، و بنابر احتياط واجب بايد تيمم نمايد و روزه بگيرد و روزه‌اش صحيح است و به احتياط مستحب قضاى آن را نيز بگيرد . مسأله 5 - اگر براى آن كه بفهمد وقت دارد يا نه ، جست‌وجو نمايد و گمان كند كه به اندازهء غسل وقت دارد و خود را جنب كند و بعد بفهمد وقت تنگ بوده و تيمم كند ، روزه‌اش صحيح است . و اگر بدون جست‌وجو گمان كند كه وقت دارد و خود را جنب نمايد و بعد بفهمد وقت تنگ بوده و با تيمم روزه بگيرد بايد روزهء آن روز را قضا كند . مسأله 6 - كسى كه در شب ماه رمضان جنب است و مىداند كه اگر بخوابد تا صبح بيدار نمىشود ، نبايد بخوابد ، و چنانچه بخوابد و تا صبح بيدار نشود ، روزه‌اش باطل است و قضا و كفاره بر او واجب مىشود .